İnsan həyatının ən qədim və ən güclü duyğularından biri qorxudur. Qorxu insanın varlığını qorumaq üçün yaranmış təbii bir psixoloji mexanizmdir. Tarixin ən qədim dövrlərindən bəri insan təhlükə ilə qarşılaşanda bədəni və şüuru dərhal reaksiyaya girir. Ürək döyüntüləri sürətlənir, nəfəs dərinləşir, diqqət kəskinləşir və bütün bədən sanki müdafiə və ya qaçış üçün hazır vəziyyətə keçir. Bu reaksiyalar insanın həyatda qalmasını təmin edən təbii müdafiə sisteminin bir hissəsidir. Lakin qorxu yalnız fiziki təhlükələrə qarşı yaranan sadə bir hiss deyil. O, həm də insanın düşüncə tərzini, qərarlarını, davranışlarını və bəzən bütün həyat yolunu müəyyən edə bilən güclü psixoloji qüvvədir.

Psixologiyada qorxu insanın təhlükə və ya təhlükə ehtimalını hiss etdiyi zaman meydana gələn emosional reaksiyadır. Bu təhlükə bəzən real olur, bəzən isə yalnız insanın düşüncəsində formalaşır. İnsan beyninin xüsusiyyətlərindən biri də odur ki, o, bəzən gerçək təhlükə ilə təsəvvür edilən təhlükə arasında fərq qoymaqda çətinlik çəkir. Məhz buna görə insan bəzən baş verməmiş hadisələrdən, gələcək ehtimallardan və ya itirmək qorxusundan narahatlıq yaşayır. Bu narahatlıq uzun müddət davam etdikdə insanın psixoloji vəziyyətinə təsir göstərir və onun həyat keyfiyyətini aşağı sala bilir.

Qorxu eyni zamanda insanın davranışını istiqamətləndirən güclü motivasiya amilidir. Bir çox hallarda insanlar səhv etməkdən, tənqid olunmaqdan, uğursuzluqdan və ya başqalarının fikrindən qorxaraq öz imkanlarını tam şəkildə ortaya qoya bilmirlər. Bu qorxular insanın daxili potensialını məhdudlaşdırır və onu daha təhlükəsiz, lakin daha dar bir həyat çərçivəsində qalmağa məcbur edir. Məsələn, bir insanın içində böyük istedad və yaradıcılıq gücü ola bilər, lakin tənqid qorxusu onu susmağa və geri çəkilməyə vadar edə bilər. Beləliklə qorxu insanın inkişaf yolunda görünməz bir divara çevrilir.

Lakin qorxunun yalnız mənfi tərəfi yoxdur. Qorxu müəyyən ölçüdə insan üçün faydalıdır. O, ehtiyatlı olmağa, riskləri qiymətləndirməyə və düşünülmüş qərarlar verməyə kömək edir. Qorxu olmasaydı insan təhlükələri düzgün qiymətləndirə bilməz və həyatda qalmaq üçün lazım olan müdafiə mexanizmlərini işə sala bilməzdi. Bu səbəbdən psixologiyada qorxu bəzən insanın qoruyucu instinkti kimi də qiymətləndirilir.

Qorxunun qarşısında duran və onu tarazlayan ən mühüm psixoloji xüsusiyyət isə cəsarətdir. Cəsarət çox vaxt qorxunun əksi kimi təqdim olunsa da, əslində cəsarət qorxunun olmaması deyil. Cəsarət qorxunun mövcud olduğu halda insanın yenə də irəli addım ata bilməsidir. Cəsarətli insan qorxunu hiss etməyən insan deyil, qorxuya baxmayaraq hərəkət etməyi bacaran insandır.

Psixoloji baxımdan cəsarət insanın özünə inamı, dəyərləri və məqsədləri ilə sıx bağlıdır. İnsan bir məqsədin və ya bir dəyərin onun üçün çox vacib olduğunu hiss etdikdə qorxu ikinci plana keçir. Məsələn, bir valideyn övladını qorumaq üçün təhlükə qarşısında tərəddüd etmədən hərəkət edə bilər. Çünki sevgi və məsuliyyət hissi qorxudan daha güclü motivasiyaya çevrilir. Bu vəziyyət göstərir ki, insan davranışlarını yalnız qorxu deyil, həm də mənəvi dəyərlər istiqamətləndirir.

Cəsarətin formalaşmasında insanın uşaqlıq dövrü və tərbiyəsi böyük rol oynayır. Uşaqlıq illərində insanın qarşılaşdığı mühit onun özünə inamının əsasını yaradır. Əgər uşaq daim qorxudularaq, cəzalandırılaraq və ya tənqid edilərək böyüdülürsə, onun daxilində güclü bir tərəddüd və özünə şübhə hissi formalaşa bilər. Əksinə, əgər uşaq səhv etməyə imkan verilən, dəstək göstərilən və təşviq olunan bir mühitdə böyüyərsə, onun psixoloji dayanıqlığı və cəsarəti daha güclü olur.

Cəsarət həm də insanın öz qorxularını tanıması ilə başlayır. İnsan çox vaxt qorxularını gizlətməyə və ya onlardan qaçmağa çalışır. Lakin psixoloji inkişafın mühüm mərhələlərindən biri qorxunu qəbul etməkdir. İnsan qorxusunu anladıqda onun səbəblərini də araşdırmağa başlayır. Bu proses insanın özünü daha yaxşı tanımasına və daxili gücünü kəşf etməsinə imkan yaradır.

Qorxu və cəsarət arasında maraqlı bir psixoloji əlaqə mövcuddur. Bəzən insanın ən böyük cəsarəti məhz ən böyük qorxusu ilə üzləşdiyi zaman ortaya çıxır. İnsan həyatında elə anlar olur ki, o, seçim qarşısında qalır. Ya qorxunun diktəsi ilə geri çəkilməli, ya da cəsarət göstərərək yeni bir addım atmalıdır. Məhz bu seçimlər insanın xarakterini formalaşdırır və onun həyat yolunu müəyyən edir.

Tarix boyu böyük dəyişikliklərə səbəb olan insanlar məhz qorxularını aşmağı bacaran insanlar olmuşdur. Onlar da qorxunu hiss etmiş, lakin onu həyatlarını idarə edən qüvvəyə çevirməmişlər. Bu insanlar qorxunu inkişaf üçün bir siqnal kimi qəbul etmiş və onu aşmaq üçün iradə göstərmişlər. Bu baxımdan cəsarət yalnız fərdi xüsusiyyət deyil, həm də sosial və mədəni inkişafın mühüm amilidir.

Psixoloqlar qeyd edirlər ki, cəsarətin inkişafı üçün insanın özünə güvənməsi vacibdir. Özünə inam insanın daxili dayaq nöqtəsidir. Bu inam insanın təcrübələri, uğurları və öyrəndiyi dərslər nəticəsində formalaşır. İnsan hər dəfə bir çətinliyin öhdəsindən gəldikdə onun psixoloji gücü artır. Bu təcrübələr zamanla insanın qorxu qarşısında daha möhkəm dayanmasına kömək edir.

Digər mühüm amil isə düşüncə tərzidir. İnsan hadisələrə necə baxırsa, emosional reaksiyası da ona uyğun formalaşır. Mənfi düşüncələr qorxunu artırır, müsbət və realist düşüncə isə cəsarəti gücləndirir. Bu səbəbdən psixologiyada düşüncə tərzinin dəyişdirilməsi insanın qorxularını idarə etməsində mühüm metodlardan biri hesab olunur.

Qorxu ilə mübarizənin yollarından biri də kiçik addımlarla irəliləməkdir. İnsan çox vaxt böyük qorxular qarşısında özünü aciz hiss edir. Lakin həmin qorxunu kiçik mərhələlərə bölərək onun üzərinə getmək mümkündür. Hər kiçik uğur insanın psixoloji gücünü artırır və qorxunun təsirini zəiflədir.

Cəsarət həm də mənəvi yetkinliklə bağlıdır. İnsan həyatın keçici olduğunu dərk etdikcə bəzən qorxularının əsassız olduğunu anlayır. Bu anlayış insanın daha az tərəddüd etməsinə və daha mənalı qərarlar verməsinə səbəb olur. İnsan həyatın dəyərini başa düşdükdə qorxuların onu idarə etməsinə imkan verməməyə çalışır.

Beləliklə qorxu və cəsarət insan psixologiyasının bir-biri ilə sıx bağlı olan iki mühüm tərəfidir. Qorxu insanı qoruyan təbii instinkt olsa da, cəsarət insanın inkişafını və azadlığını təmin edən psixoloji gücdür. Həyatın mənası bəlkə də bu iki qüvvə arasındakı tarazlığı tapmaqdan ibarətdir. İnsan qorxunu tamamilə aradan qaldıra bilməz, lakin onu anlamağı və idarə etməyi öyrənə bilər. Bu proses isə insanın daxili gücünü və cəsarətini üzə çıxarır.

Nəticə etibarilə cəsarət qorxunun yoxluğu deyil, onun üzərində qazanılan qələbədir. İnsan qorxularını tanıdıqca və onları aşmağa çalışdıqca daha güclü, daha müdrik və daha azad bir şəxsiyyətə çevrilir. Bu isə insanın psixoloji inkişafının ən mühüm göstəricilərindən biridir. İnsan öz qorxularının kölgəsindən çıxdıqda həyatın geniş və işıqlı üfüqlərini daha aydın görməyə başlayır. Həmin anda o anlayır ki, cəsarət insan ruhunun ən böyük güclərindən biridir.

 Sevil Azadqızı